Γιώργος Ξηραδάκης: «Η συμμόρφωση πρέπει να ενισχύει τη ναυτική ασφάλεια, όχι να την ανταγωνίζεται»

Γιώργος Ξηραδάκης – 49ο Ετήσιο Συνέδριο για το Δίκαιο των Ωκεανών και τη Θαλάσσια Πολιτική: «Η συμμόρφωση πρέπει να ενισχύει τη ναυτική ασφάλεια, όχι να την ανταγωνίζεται»

              Αθήνα, 21 Σεπτεμβρίου 2026

Τις αυξανόμενες λειτουργικές, επενδυτικές και χρηματοοικονομικές πιέσεις που προκαλεί η συνεχής διεύρυνση των υποχρεώσεων κανονιστικής συμμόρφωσης στη ναυτιλία ανέδειξε ο Γιώργος Ξηραδάκης, Ιδρυτής και Διευθύνων Σύμβουλος της XRTC Business Consultants Ltd και Πρόεδρος της Ένωσης Τραπεζικών και Χρηματοοικονομικών Στελεχών της Ελληνικής Ναυτιλίας, κατά τη διάρκεια του 49ου Ετήσιου Συνεδρίου για το Δίκαιο των Ωκεανών και τη Θαλάσσια Πολιτική.

Το Συνέδριο πραγματοποιήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2026, στο Κεντρικό Κτήριο του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ο κ. Ξηραδάκης συμμετείχε στη Συνεδρία IIIA: «Ναυτική Ασφάλεια και Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός – ΙΜΟ», η οποία εξέτασε τον κεντρικό ρόλο του ΙΜΟ στη διαμόρφωση αποτελεσματικών παγκόσμιων κανονιστικών πλαισίων και μηχανισμών διακυβέρνησης, καθώς οι προκλήσεις της ναυτικής ασφάλειας καθίστανται ολοένα πιο σύνθετες και αλληλένδετες.Πρόεδρος της Συνεδρίας ήταν ο Καθηγητής RonánLong, Διευθυντής του WMU-SasakawaGlobalOcean Institute και κάτοχος της Έδρας του Nippon Foundation για τη Διακυβέρνηση των Ωκεανών και το Δίκαιο της Θάλασσας στο World Maritime University.

Στη Συνεδρία παρουσιάστηκαν οι ακόλουθες παρεμβάσεις:

• «Το έργο της Νομικής Επιτροπής του ΙΜΟ για τις σύγχρονες απειλές κατά της ναυτικής ασφάλειας και τις δόλιες νηολογήσεις πλοίων», από τη Δρα DorotaLost-Siemińska, Διευθύντρια της Διεύθυνσης Νομικών Υποθέσεων και Εξωτερικών Σχέσεων του ΙΜΟ.
• «Η εξέλιξη της έννοιας  τηςν  αυτικής ασφάλειας από την οπτική του  ΙΜΟ», από  την  Καθηγήτρια  AtsukoKanehara, ΔιευθύντριαΕρευνώνστοCanonInstituteforGlobalStudiesκαιSeniorFellowστοSasakawaPeaceFoundation.
• «ShippingUnderPressure: ManagingMaritimeOperationsandInvestmentsinanEraofExpandingComplianceObligations» – «Ηναυτιλίαυπόπίεση: Διαχείρισητωνναυτιλιακώνλειτουργιώνκαιεπενδύσεωνσεμιαεποχήδιευρυνόμενωνυποχρεώσεωνσυμμόρφωσης», απότονκ. ΓιώργοΞηραδάκη, ΠρόεδροτηςΈνωσηςΤραπεζικώνκαιΧρηματοοικονομικώνΣτελεχώντηςΕλληνικήςΝαυτιλίαςκαιΙδρυτήκαιΔιευθύνονταΣύμβουλοτηςXRTCBusinessConsultantsLtd.
• «Προστατεύοντας το πλοίο, τον ναυτικό και το σήμα: Η πρόσφατη κανονιστική πρακτική του ΙΜΟ απέναντι στις σύγχρονες απειλές κατά της ναυτικής ασφάλειας», από τον Δρα SanjeetRuhal, Λέκτορα του Nippon Foundation στο International Maritime Law Institute του ΙΜΟ.

ΕισηγητήςτωνσυμπερασμάτωντηςΣυνεδρίαςήτανοκ. SuriyaSundararajanαπότοWMU-SasakawaGlobalOceanInstitute.

Στην παρέμβασή του, ο κ. Ξηραδάκης υπογράμμισε ότι η ναυτική ασφάλεια δεν μπορεί πλέον να εξετάζεται αποκλειστικά υπό το πρίσμα των παραδοσιακών απειλών, όπως η πειρατεία, η ένοπλη ληστεία και οι φυσικές επιθέσεις εναντίον πλοίων. Σήμερα περιλαμβάνει ένα πολύ ευρύτερο φάσμα κανονιστικών, γεωπολιτικών, τεχνολογικών, λειτουργικών και χρηματοοικονομικών κινδύνων.

Οι ναυτιλιακές επιχειρήσεις καλούνται να συμμορφώνονται ταυτόχρονα με τις συμβάσεις του ΙΜΟ, τους περιφερειακούς κανονισμούς, τις εθνικές νομοθεσίες, τα καθεστώτα κυρώσεων, τις περιβαλλοντικές απαιτήσεις, τα πρότυπα κυβερνοασφάλειας και τις συμβατικές απαιτήσεις ναυλωτών, ασφαλιστών και χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων.«Η συμμόρφωση δεν αποτελεί πλέον μια διακριτή διοικητική λειτουργία. Έχει καταστεί αναπόσπαστο μέρος της λειτουργικής και χρηματοοικονομικής αρχιτεκτονικής της ναυτιλίας», δήλωσε ο κ. Ξηραδάκης.Τόνισε ότι, κατά τη διάρκεια γεωπολιτικών κρίσεων, οι ναυτιλιακές επιχειρήσεις ενδέχεται να χρειαστεί να επανεξετάσουν ένα ταξίδι μέσα σε λίγες ώρες. Νέες κυρώσεις, επιθέσεις εναντίον εμπορικών πλοίων, μεταβολές στις περιοχές πολεμικού κινδύνου και περιορισμοί που αφορούν φορτία, αντισυμβαλλομένους ή χρηματοοικονομικές συναλλαγές μπορούν να επηρεάσουν άμεσα τις επιχειρησιακές αποφάσεις.

Η βασική πρόκληση είναι η μετατροπή των νομικών και κανονιστικών απαιτήσεων σε ασφαλείς, σύννομες και εμπορικά βιώσιμες αποφάσεις σχετικά με την πρόσβαση σε λιμένες, τη μεταφορά φορτίων, την ασφαλιστική κάλυψη, τη χρηματοδότηση και, πάνω απ’ όλα, την προστασία των πλοίων και των ναυτικών.

Ο κ. Ξηραδάκης έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην επενδυτική αβεβαιότητα που αντιμετωπίζουν οι πλοιοκτήτες. Η ναυτιλιακή βιομηχανία καλείται να ανανεώσει τον στόλο της, να μειώσει τις εκπομπές, να υιοθετήσει εναλλακτικά καύσιμα και να επενδύσει σε νέες τεχνολογίες, παρότι πολλές από τις απαιτούμενες λύσεις παραμένουν εμπορικά αβέβαιες ή δεν είναι ακόμη διαθέσιμες στην αναγκαία κλίμακα.«Οι πλοιοκτήτες λαμβάνουν σήμερα επενδυτικές αποφάσεις για πλοία που αναμένεται να λειτουργούν για τα επόμενα είκοσι ή είκοσι πέντε χρόνια, χωρίς να γνωρίζουν ποια καύσιμα, ποιες τεχνολογίες ή ποια κανονιστικά πρότυπα θα επικρατήσουν τελικά», επισήμανε.Η ίδια αβεβαιότητα δημιουργεί σημαντικούς κινδύνους και για τις τράπεζες που χρηματοδοτούν τη ναυτιλία. Οι χρηματοδότες δεν καλούνται πλέον να αξιολογούν μόνο την πιστοληπτική ικανότητα των δανειοληπτών και την εμπορική αξία των πλοίων, αλλά και την έκθεση σε κυρώσεις, τις περιβαλλοντικές επιδόσεις, τον κίνδυνο της κλιματικής μετάβασης, την τεχνολογική βιωσιμότητα και την αξιοπιστία κάθε εμπλεκόμενου αντισυμβαλλομένου.Η κανονιστική αβεβαιότητα μπορεί να επηρεάσει άμεσα τις αξίες των εξασφαλίσεων, τους δείκτες δανείου προς αξία, τις χρηματοδοτικές δεσμεύσεις, καθώς και τη διαθεσιμότητα και το κόστος των κεφαλαίων.

Ο κ. Ξηραδάκης προειδοποίησε ότι δημιουργείται μια θεμελιώδης αντίφαση: η ναυτιλία χρειάζεται πρωτοφανή επενδυτικά κεφάλαια για να ολοκληρώσει την περιβαλλοντική και τεχνολογική της μετάβαση, ακριβώς τη στιγμή που η κανονιστική και τεχνολογική αβεβαιότητα μπορεί να καταστήσει την πρόσβαση στη χρηματοδότηση δυσκολότερη και ακριβότερη.Για τον λόγο αυτό, ζήτησε οι τράπεζες και οι πλοιοκτήτες να αντιμετωπίζονται ως εταίροι στη διαδικασία συμμόρφωσης. Τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα χρειάζονται αξιόπιστη, έγκαιρη και τυποποιημένη πληροφόρηση, ενώ οι πλοιοκτήτες χρειάζονται κανονιστική βεβαιότητα και χρηματοδοτικές δομές που να λαμβάνουν υπόψη τους μακροχρόνιους επενδυτικούς κύκλους της ναυτιλίας.

Αναφερόμενος στον κεντρικό ρόλο του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού, ο κ. Ξηραδάκης τόνισε ότι η παγκόσμια ναυτιλία χρειάζεται σαφείς, συνεπείς και ομοιόμορφα εφαρμοζόμενους διεθνείς κανόνες. Παρότι οι περιφερειακές πρωτοβουλίες μπορεί να επιδιώκουν θεμιτούς στόχους, ο κανονιστικός κατακερματισμός αυξάνει την αβεβαιότητα, το λειτουργικό κόστος και τον επενδυτικό κίνδυνο.

Ζήτησε στενότερο συντονισμό μεταξύ του ΙΜΟ, των κυβερνήσεων, των περιφερειακών θεσμών, των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και της ναυτιλιακής βιομηχανίας, με ρεαλιστικές περιόδους εφαρμογής, εναρμονισμένες απαιτήσεις υποβολής στοιχείων και σαφή κατανόηση του τρόπου με τον οποίο λειτουργούν στην πράξη τα πλοία και η ναυτιλιακή χρηματοδότηση.

Ολοκληρώνοντας την παρέμβασή του, ο κ. Ξηραδάκης δήλωσε:«Ένας κανονισμός που δεν μπορεί να εφαρμοστεί αποτελεσματικά ή να χρηματοδοτηθεί με βιώσιμο τρόπο μπορεί να ικανοποιεί στα χαρτιά μια νομική απαίτηση, αλλά δεν καθιστά κατ’ ανάγκην τη ναυτιλία ασφαλέστερη».Τόνισε, τέλος, ότι η ναυτική ασφάλεια και η κανονιστική συμμόρφωση αποτελούν κοινή ευθύνη του ΙΜΟ, των κυβερνήσεων, των πλοιοκτητών, των τραπεζών, των ναυλωτών, των συμφερόντων φορτίου και των ασφαλιστών. Το λειτουργικό, κανονιστικό και χρηματοοικονομικό βάρος δεν μπορεί να μετακυλήσεται αποκλειστικά στον πλοιοκτήτη — και ασφαλώς όχι στον ναυτικό.

George Xiradakis at the 49th Annual Conference on Oceans Law and Policy:

“Compliance Must Strengthen Maritime Safety, Not Compete with It”

Athens, 21 September 2026

The growing operational, investment and financial pressures created by expanding maritime compliance obligations were highlighted by George C. Xiradakis, Founder &CEO of XRTC Business Consultants Ltd and President of the Association of Banking and Financial Executives of Hellenic Shipping, during the 49th Annual Conference on Oceans Law and Policy.

The Conference took place on 21 September 2026 at the Headquarters of the National and Kapodistrian University of Athens. Mr Xiradakis participated in Panel IIIA: “Maritime Security and the IMO,” which examined the central role of the International Maritime Organization in developing effective global regulatory and governance frameworks as maritime security challenges become increasingly complex and interconnected. The panel was chaired by Professor Ronán Long, Director of the WMU-Sasakawa Global Ocean Institute and Nippon Foundation Professorial Chair of Ocean Governance and the Law of the Sea at the World Maritime University. The panelfeatured the followinginterventions:

• “The IMO Legal Committee Work on Contemporary Maritime Security Threats and Fraudulent Ship Registration”, presented by Dr Dorota Lost-Siemińska, Director of the Legal Affairs and External Relations Division of the IMO.
• “The Development of the Concept of Maritime Security from the Perspective of the IMO”, presented by Professor Atsuko Kanehara, Research Director at the Canon Institute for Global Studies and Senior Fellow at the Sasakawa Peace Foundation.
• “Shipping Under Pressure: Managing Maritime Operations and Investments in an Era of Expanding Compliance Obligations”, presented by Mr George C. Xiradakis, President of the Association of Banking and Financial Executives of Hellenic Shipping and Founder and Managing Director of XRTC Business Consultants Ltd.
• “Protecting the Ship, the Seafarer and the Signal: The IMO’s Recent Regulatory Practice against Contemporary Maritime Security Threats”, presented by Dr Sanjeet Ruhal, The Nippon Foundation Lecturer at the IMO International Maritime Law Institute.

Mr Suriya Sundararajan of the WMU-Sasakawa Global Ocean Institute served as the panel’s Rapporteur.

In his intervention, Mr Xiradakis underlined that maritime security can no longer be viewed solely through the traditional challenges of piracy, armed robbery and physical attacks against vessels. It now encompasses a much wider range of regulatory, geopolitical, technological, operational and financial risks.Shipping companies must comply simultaneously with IMO conventions, regional regulations, national legislation, sanctions regimes, environmental requirements, cybersecurity standards and the contractual expectations of charterers, insurers and financial institutions.

“Compliance is no longer a separate administrative function. It has become an integral part of the operational and financial architecture of shipping,” Mr Xiradakis stated.He stressed that, during geopolitical crises, shipping companies may be required to reassess voyages within hours. New sanctions, attacks against commercial vessels, changes in war-risk areas and restrictions affecting cargoes, counterparties or financial transactions can immediately influence operational decisions.

The central challenge is to translate legal and regulatory requirements into safe, lawful and commercially viable decisions concerning port access, cargo transportation, insurance coverage, financing and, above all, the protection of vessels and seafarers.Mr Xiradakis placed particular emphasis on the investment uncertainty confronting shipowners. The maritime industry is being asked to renew its fleet, reduce emissions, adopt alternative fuels and invest in new technologies, even though many of the required solutions remain commercially uncertain or unavailable at the necessary scale.

“Shipowners are making investment decisions today for vessels expected to operate for the next twenty or twenty-five years, without knowing which fuels, technologies or regulatory standards will ultimately prevail,” he noted.The same uncertainty presents significant risks for shipping banks. Lenders must now assess not only borrowers’ creditworthiness and vessels’ market values, but also sanctions exposure, environmental performance, climate-transition risk, technological viability and the integrity of every counterparty involved.Regulatory uncertainty can directly affect collateral values, loan-to-value ratios, financing covenants and the availability and cost of capital.

Mr Xiradakis warned that this creates a fundamental contradiction: shipping requires unprecedented investment to achieve its environmental and technological transition at precisely the moment when regulatory and technological uncertainty may make access to finance more difficult and expensive.

He therefore called for banks and shipowners to be treated as partners in the compliance process. Financial institutions require reliable, timely and standardised information, while shipowners need regulatory certainty and financing structures that recognise the long investment cycles of shipping.

Referring to the central role of the International Maritime Organization, Mr Xiradakis stressed that global shipping requires clear, consistent and globally implemented rules. Although regional initiatives may pursue legitimate objectives, regulatory fragmentation increases uncertainty, operating costs and investment risk.He called for closer coordination among the IMO, governments, regional institutions, financial institutions and the shipping industry, supported by realistic implementation periods, harmonised reporting requirements and a clear understanding of how ships and shipping finance operate in practice.

Concluding his intervention, Mr Xiradakis stated:“A regulation that cannot be implemented effectively or financed sustainably may satisfy a legal requirement on paper, but it will not necessarily make shipping safer.”He emphasised that maritime security and regulatory compliance are shared responsibilities among the IMO, governments, shipowners, banks, charterers, cargo interests and insurers. The operational, compliance and financial burden cannot be placed exclusively on the shipowner—and certainly not on the seafarer.